Erken Doğum Tehdidi Tanısı Almış Gebelerin Eş Destek Düzeyleri ile Prenatal Bağlanma Arasındaki İlişki: Karar Ağacı Modeli
Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi, cilt.11, sa.3, ss.247-254, 2026 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 11 Sayı: 3
- Basım Tarihi: 2026
- Doi Numarası: 10.26453/otjhs.1821079
- Dergi Adı: Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi
- Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Sayfa Sayıları: ss.247-254
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Hakkari Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Amaç: Bu çalışmada, erken doğum tehdidi tanısı almış gebelerde algılanan eş desteği düzeylerinin prenatal bağlanma ile ilişkisi incelenmiştir. Materyal ve Metot: Kesitsel tasarımlı çalışmanın örneklemini, Mayıs-Aralık 2024 tarihleri arasında bir devlet hastanesinin perinatoloji kliniğinde yatarak takip edilen gebeler oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Eş Desteği Ölçeği ve Prenatal Bağlanma Envanteri kullanılmıştır. Analizlerde regresyon ağacı yöntemi uygulanmış ve karar ağacı metodu olarak Chi-squared Automatic Interaction Detection (CHAID) yöntemi tercih edilmiştir. Çalışma toplam 213 gebe ile tamamlanmıştır. Bulgular: Analiz sonuçları, eğitim düzeyi, çocuk sayısı, planlı gebelik durumu ve eş desteği ölçeği puan ortalamaları ile prenatal bağlanma puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar olduğunu göstermiştir (p<0,05). Bulgular, yüksek algılanan eş desteğine ve planlı gebeliğe sahip kadınların prenatal bağlanma düzeylerinin daha güçlü olduğunu ortaya koymakta, sosyal desteğin prenatal bağlanmayı olumlu etkilediğini vurgulamaktadır. Sonuç: Erken doğum tehdidi gibi gebelik komplikasyonları yaşayan kadınlarda, prenatal bağlanmayı desteklemek için eş desteğinin önemi öne çıkmaktadır. Eş, kritik bir sosyal destek kaynağı olarak değerlendirilmeli ve doğum öncesi izlemlerde hem eşin hem de diğer sosyal destek kaynaklarının rolü dikkate alınmalıdır. Hemşireler, prenatal bakım uygulamalarında bu desteği dahil ederek, maternal-fetal bağlanmayı güçlendirecek ve yüksek riskli gebeliklerde annenin psikososyal uyumunu artıracak müdahaleleri etkin bir şekilde sağlayabilir.
Objective: This study aimed to examine the relationship between perceived spousal support and prenatal attachment among pregnant women diagnosed with threatened preterm labor. Materials and Methods: The sample of this cross-sectional study consisted of pregnant women hospitalized and followed in the perinatology clinic of a state hospital between May and December 2024. Data were collected using a Personal Information Form, the Spousal Support Scale, and the Prenatal Attachment Inventory. Regression tree analysis was applied, and the Chi-squared Automatic Interaction Detection (CHAID) method was employed as the decision tree technique. The study was completed with a total of 213 participants. Results: The analysis revealed statistically significant differences between educational level, number of children, planned pregnancy status, and spousal support scale scores with prenatal attachment scores (p<0.05). Findings indicated that women with higher perceived spousal support and planned pregnancies exhibited stronger prenatal attachment, highlighting the positive influence of social support on prenatal bonding. Conclusion: In women experiencing pregnancy complications such as threatened preterm labor, the importance of spousal support in promoting prenatal attachment should be emphasized. The spouse represents a critical source of social support, and both the partner’s and other social support sources’ roles should be considered during prenatal follow-up. Nurses can effectively enhance maternal-fetal bonding and improve psychosocial adaptation in high-risk pregnancies by incorporating these support mechanisms into prenatal care interventions.